«Περσικοί Πόλεμοι - Η μονοκρατορία του επεκτατισμού»

Δυο στερεώματα αντιθέσεων αντιμάχονται : Έλληνες με Πέρσες μονομαχούν, σώμα με σώμα πολεμούν με όνειρο το αίμα, τη δόξα, πατρίδες χωμάτινες για τόξα … αιώνιες στην ιστορία μάχες και ναυμαχίες : Σαλαμίνα, Πλαταιές - Κύπρο, Μικρασία…Μιλτιάδης, Παυσανίας – του Ξέρξη εκστρατεία… με την σφραγίδα του φτερού, «Ειρήνη του Καλλία» και μια λαβίδα Ελληνική, της Νίκης ευτυχία… :

Δυο κόσμοι - Δυο κοσμοκρατορίες αντιπαλεύουν – αλληλοσυγκρουόμενοι πολιτισμοί με αντιπαλότητες, συγκρούσεις, πολιτισμικές αντιθέσεις αγεφύρωτες, πολιτιστικές διαφοροποιήσεις χασματικές, ασπρόμαυρες κουλτούρες που δεν συναντιούνται, δεν πτοούνται, δεν τιθασεύονται, δεν σμίγουν στα άγκιστρα της διαφορετικότητας και του πλουραλισμού, στην παγίδευση του ασυμβίβαστου και του απτόητου…

Τ’ άλματα των μαχών μεταπηδούν και παρεισφρέουν στους αδυσώπητους κυκεώνες του ιμπεριαλισμού, των πολεμικών οραμάτων, ψευδαισθήσεων και συχνά ουτοπιών.

Αιματοβαμμένα λάφυρα, μαχητικές ονειροκρισίες, νικηφόρα καλέσματα που οργώνονται και λαβώνονται στα πεδία της πάλης, αποκρυσταλλώνοντας μάχες, ινδάλματα, θυσιαστικούς ηρωισμούς.

Φτερωτές θαρραλέες πράξεις που συμπνέουν και συνέχουν, πλείστες φορές, πρώιμες προδοσίες, ευφάνταστες σχεδίες, ρέουσες συμφωνίες με παρασκηνιακές παρεμβάσεις, που κρίνουν ακόμα και την έκβαση…

Κροίσοι με προφητείες, μαρτυρικές αιχμαλωσίες, πολεμικά τεχνάσματα/ξεστρατίσματα συνηγορούν στην αρπαγή και φτιάχνουν…Σικελίες…

Αρχαία ύδατα, αρχέγονοι πόθοι, μηρυκαστικά στα βάθη, στρατοί πάνοπλοι, με τόξα φορετά και πανοπλίες γι’ αρματωσιά… ασπίδες μόνο σώματα…φάλαγγες από άλογα, πλοία που σεργιανούν στις θάλασσες, ανακωχές με άσματα, θρυμμάτισαν τις δόξες και την δύναμη…

Η ελευθερία ωσάν πιόμα ανδρείκελου για τους κατάκοπους αγωνιστές και υπό αίρεση νικητές, σημάδι μιας θεώρησης απατηλής, αντίστιξη μιας ειρήνης ντροπιαστικής…

Ναι …το θάρρος αμείβεται δειλά, ως απόσταγμα στην τροχιά ενός δοξαστικού και λαμπρού παρελθόντος, ως γέννημα ηγέτη, ως φρόνημα του καθοδηγητή που φτιάχνει το σημείο της Νίκης, μιας λαμπροφόρας φορεσιάς της περασμένης φρίκης…

Το ιστορικό βάθος και η έκταση ενός στρατηγικού επεκτατισμού εκτείνεται σε έναν αχαλίνωτο πόθο συμπλεγματικής επικράτησης και πολυδιάστατης υποταγής και καθυπόταξης …ισχυρές τρομοκρατίες που αμαυρώνουν και σελίδες ιστορίας…

Η φροντίδα/πρόσχημα μιας εθνικής ανεξαρτησίας και αυτεξουσιότητας που πληγιάζει μια δήθεν αξιοδότηση με όλα τα πατριωτικά αντανακλαστικά.

Υποταγή μιας ταυτότητας…σκήπτρο μιας ξοφλημένης ενότητας…

Στα βάθη των σελίδων αναζητείται η πολύπτυχη έκταση και αντίκρουση των βέβηλων αιτιών και συναφειών…Η κρίση αμείλικτη και πολυτρόπως επιβεβλημένη…Το συναπάντημα δικαιώνεται εις τους αιώνας…

Άντα Μαρκαναστασάκη

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « «Τα κόκκινα χαλιά …»